|
اول بابت تاخیری معذرت میخوام. این تاخیر دو علت داشت.اول اینکه به شدت گرفتار بودم و دوم اینکه شاید زمان نوشتن نبود. گویی قرار نبود بنویسم چون هر بار به نوعی موفق به این امر نمیشدم. شاید اراده ای مانع از نوشتن مطلب مورد نظرم میشد. تا به اینجا رسیدیم که بسیاری چیزها را از دست داده ایم و بسیاری موقعیت هایمان حیف شده. توان بدست آوردن خیلی چیزها و توان فرار از خیلی چیزهای دیگر را نداشته ایم . ممکن است چیزی را بدست آورده باشیم و بدایلی نتوانیم آن را حفظ کنیم. اما چکار میتوان کرد ؟ قطعا نمی توانیم به گذشته برگردیم اما میتوانیم منتظر تکرار بعدی الگو باشیم. ما میتوانیم به هدفها به مانند مقصد یک قطار نگاه کنیم. اول باید ایستگاه را پیداکنیم. بلیط تهیه کنیم و منتظر قطار بعدی باشیم. اگر کمی کودن باشیم چاره ای نداریم مگر خوش شانس باشیم تا بلافاصله قطاری پیدا شود. اما آدمهای باهوش با آگاهی می توانند در بستر زمان حرکت کنند. یونگ می گوید : هر امری در دنیا کیفیتی از زمان را با خود دارد. البته یونگ از مکان صحبتی نمیکند ولی قطعا کیفیتی از مکان را دارد چرا که عملی که در یک رستوران انجام میشود قطعا کیفت متفاوتی از عملی در یک ایستگاه قطار دارد. ایستگاه بعدی کی به ما می رسد ؟ یک کوان قدیمی ذن بود که میگفت : وقتی از روی پل رد میشوی رودخانه ثابت است و تو حرکت میکنی ولی وقتی کنار رود می نشینی ، تو ثابتی و رودخانه حرکت میکند. با این حساب ما می توانیم خود حرکت کنیم یا شاهد حرکت دنیا باشیم. می توانیم مثل ارشمیدس تکیه گاهی طلب کنیم که با آن دنیا را جابجا کنیم یا میتوانیم سرجایمان بیاستیم و مطمئن باشیم دنیا خود به خود جابجا می شود. به هر حال نباید صبر کنیم که سرنوشت برای ما تصمیم بگیرد.ما در این دنیا نیستیم که بطور متوالی شکست بخوریم. هرچند این حرف بهانه ای برای توجیه بیچارگی های ما نیست. بگذارید کمی کلمه شکست را باز کنیم.معمولا چه زمانی شکست میخوریم ؟ زمانی که راه را اشتباه انتخاب کرده ایم. زمانی که وسیله را اشتباه انتخاب کرده ایم. زمانی که زورمان کم زور است! و زمانی که در کاری که میکنیم تبحر لازم را نداریم... و البته یک فاکتور بسیار مهم دیگر اینکه صلاح نبوده. شاید بهتر باشد اول مکانیزم شکست ناپذیری را برای خود فعال کنیم. صادقانه در مورد شکست هایمان فکر کنیم. چه چیزی کم داشتیم ؟ دفعه بعد چه باید کرد ؟ تا کی باید بازنده باشیم ؟ بخاطر داشته باشید دنیا پر است معماهای پیچیده که با پیدا شدن پاسخ آنها دیگر معمایی وجود ندارد. |
